NINJA

نور سپس به عدسی کریستالی می رسد. عدسی، شعاعهای نور را با شکست ( انکسار ) آنها روی شبکیه متمرکز می کند. قرنیه باعث بیشترین میزان انکسار و عدسی باعث تنظیم بهتر تشکیل تصویر می شود. در چشم سالم، عدسی می تواند شکلش را تغییر دهد( تطابق) تا تصویر واضحی از فاصله های متفاوت تامین شود. اگر یکی شیء نزدیک باشد، عضلات مژگانی منقبض شده و عدسی کروی تر می شود و برای دیدن اشیای دور، همین عضلات شل می شوند و عدسی مسطح می گردد.

در پشت عدسی و جلوی شبکیه اتاقی به نام جسم زجاجیه وجود دارد که محتوی مایعی ژلاتینی و شفاف بنام زجاجیه است. نور قبل از رسیدن به شبکیه از زجاجیه نیز عبور می کند. شیکیه دوسوم خلفی چشم را پوشانده است و مسئول میدان بینایی وسیعی است که بیشتر انسانها تجربه می کنند. برای دید شفاف، شعاعهای نوری باید مستقیماٌ روی شبکیه تجمع یابند. اگر این شعاعها در جلو یا پشت شبکیه تجمع یابند، نتیجه آن دید مات (غیر شفاف) است.

شبکیه از میلیونها سلول اختصاصی فتورسپتور بنام سلولهای مخروطی و استوانه ای تشکیل شده است که شعاعهای نوری را به سیگنالهای الکتریکی تبدیل می کنند و از طریق عصب بینایی به مغز منتقل می کنند. سلولهای استوانه ای توانایی دید در نور کم و سلولهای مخروطی توانایی دید رنگها را به ما می دهند .
 

ماکولا، که در مرکز شبکیه قرار دارد، محل تجمع بیشترین تعداد سلولهای مخروطی است. فوآ، فرورفتگی کوچکی در مرکز ماکولا، بیشترین سلول مخروطی را داراست. ماکولا مسئول دید مرکزی، دید رنگها و تشخیص دقیق جزئیات است. قسمت بیرونی شبکیه (اطراف شبکیه) مکان اولیه ی سلولهای استوانه ای است و امکان دید در شب و دیدن حرکت اشیاء در اطراف را می دهد .

عصب بینایی، در پشت شبکیه قراردارد که سیگنالها را از سلولهای فتورسپتور به مغز منتقل می کند هر چشم سیگنالهایی از یک تصویر تقریباٌ متفاوت می فرستد که این تصاویر وارونه می شوند. وقتی که این تصاویر به مغز رسیدند، اصلاح شده و در هم ترکیب می شوند. این پروسه ی مرکب از تحلیل داده هایی که از طریق عصب بینایی منتقل می شوند، پروسه ی بینایی نامیده می شود.

زلالیه :‌

 این مایع اتاق قدامی و خلفی را پر می کند. این مایع توسط سلولهای جسم مژگانی ساخته می شود و از اتاق خلفی، بر روی عدسی و اتاق قدامی جریان می یابد و از طریق کانال اشلم خارج می شود. این مایع مشابه پلاسماست ولی حاوی مقدار کمی پروتئین است.

اتاق قدامی :

این اتاق، فضای مابین قرنیه و عنبیه می باشد.

نقطه کور :

 در این قسمت شبکیه هیچ سلول فتورسپتوری وجود ندارد. این مکان محل ورود عروق خونی و عصب بینایی در دیسک بینایی می باشد.

کروئید :

 لایه ی عروقی چشم است.

اجسام مژگانی:

 ‌پیشروی کروئید در قدام چشم در سطح عدسی می باشد. لنز به اجسام مژگانی چسبیده است در حالیکه داخل آن عضلات صاف قراردارند. انقباض این عضلات صاف باعث تغییر شکل عدسی و امکان دید اشیاء می شود. قسمتی از جسم مژگانی برای ساخت زلالیه اختصاصی شده است.

ملتحمه :

 لایه ی مخاطی که پلکها و سطوح قدامی کره ی چشم را می پوشاند.

قرنیه :

 سطح یک ششم پوشش کره ی چشم که شفاف و بی رنگ است. قرنیه از 5 لایه تشکیل شده است که خارجی ترین لایه ی آن اپی تلیوم است که از 6-5 لایه ی سلولی تشکیل شده است که حدوداٌ هر روز تعویض می شوند. این لایه و لایه ی اندوتلیوم داخلی مسئول شفاف نگه داشتن قرنیه هستند. قرنیه دارای عروقی خونی نیست و مواد مغزی مورد نیازش را از مایع اتاق قدامی و عروق پیرامونش تهیه می کند.

 فوآ :

‌این قسمت اختصاصی شبکیه برای دید بسیار دقیق است. وقتی شخصی بطور فعال به شی ء دقت می کند، چشمها حرکت می کنند تا تصویر دقیقاٌ روی فوآ فوکوس شود.

عنبیه :

 قسمت دیگری از کروئید است که بطور ناکامل لنز را می پوشاند و از سلولهای پیگمانه، فیبروبلاستها ، عروق خونی و سلولهای پیگمانه ی قابل انقباض تشکیل شده است. این پیگمانه از ورود نور به داخل چشم از طریق عنبیه جلوگیری می کنند و نور فقط از طریق مردمک وارد چشم می شود . ملانوسیت ها (سلولهای پیگمانه) مسئول رنگ چشم هستند . اگر میزان پیگمانها در سلولها کم باشد ، نور بازتابیده شده از کروئید در پشت چشم باعث می شود عنبیه آبی بنظر برسد. اگر میزان این پیگمانه افزایش یابد، عنبیه سبز-آبی ، خاکستری و قهوه ای بنظر می رسد .

عدسی :

 این ساختمان محدب شکل، حداقل در جوانان ، بسیار الاستیک است. با افزایش سن ، عدسی الاستیسیته خود را از دست می دهد ودر نتیجه توانایی دیدن اجسام نزدیک کاهش می یابد.

ماکولا :

 ناحیه کوچکی در نزدیکی عصب بینایی در پشت چشم است که مسئول دید مرکزی و بسیار دقیق است .

اتاق خلفی :

این اتاق ، فضای ما بین عنبیه و عدسی است.

مردمک :

 سوراخ گرد در مرکز عنبیه که به نور اجازه ی ورود به چشم را می دهد. قطر مردمک بر اساس میزان نور تغییر می کند. در نور زیاد مردمک تنگ می شود در حالیکه در تاریکی مردمک گشاد می شود تا بیشترین نور را جمع کند.

شبکیه :

 قسمت حساس به نور چشم است که در پشت چشم ، مابین جسم زجاجیه و کروئید قرار دارد و شامل مجموعه ای از سلولهای حساس به نور و انواع مختلف نرونهاست. سلولهای استوانه ای مسئول دید سیاه و سفید هستند و سلولهای مخروطی رنگها را تشخیص می دهند. نرونهای میانی شبکیه نیز سیگنالهای بینایی رسیده را جمع آوری و اطلاعات را به عصب بینایی منتقل می کنند.

لایه ی پیگمانه شبکیه :

این لایه مابین شبکیه و کروئید قرار دارد و حاوی ملانوسیتهایی است که مسئول رنگ سیاه آن هستند. این پیگمانها باعث می شوند تمام نورها داخل چشم جذب شوند وچشم مانند اتاق تاریک عکاسی عمل کند.

کانال اشلم :

این کانال مایعات را از اتاق قدامی درناژ می کند. مسدود شدن این کانال منجر به افزایش فشار داخل چشمی می شود که می تواند به شبکیه آسیب برساند. این حالت را گلوکوما می گویند.